آقمشهد پایگاه شهید سلمان بابائی شهید شکرالله اسماعیلی شهید سعید فلاحی شهید عادل مهدوی شهید بهرام کنعانی شهید مهدی هادیان شهید هادی نیکزاد شهید محمود اسماعیلی شهید داریوش رنجبر شهید ذبیح الله علیپور شهید میرزاخان زائری کلام ستارگان اخبار یادواره کلام ماه دیار عاشقان
>
| |

زندگی نامه شهید محمود اسماعیلی

نام پدر: علی اکبر

محل تولد: آقمشهد

تاریخ تولد: ۶/۲/۱۳۳۵

تاریخ اعزام: ۲۲/۱۱/۱۳۶۵

تاریخ شهادت: ۱۲/۱۲/۱۳۶۵

تاریخ بازگشت: ۷/۵/۱۳۷۵

محل شهادت: شلمچه

نام عملیات: کربلا ۵

نحوه شهادت: اصابت ترکش

وضعیت تأهل: متأهل

سن شهید: ۳۰ سال

 

     آیا می شود در یک صفحه از یک شیرمرد خدائی با صفا سخن گفت و خاطره نگاشت؟! قلم را توان به وصف درآوردن آن مردِ خدا نیست.

     شهید محمود اسماعیلی در روستای آقمشهد در یک خانواده مذهبی و متوسط در سال ۱۳۳۵ چشم به جهان گشود. وی در دوران کودکی با ساده زیستی و تلاش آشنا گشت. دوران ابتدائی را در روستا گذراند. در سنین جوانی با تأسی از حضرت علی اکبر(ع) پا جای پای مردانی گذاشت که جز حق و حقیقت به راهی دیگر نمی رفتند و جز عدالت و مهرورزی و خدمت به خلق به چیزی دیگر نمی اندیشیدند.

     ایشان در سال ۱۳۵۷  ازدواج نموده که ثمره این ازدواج ۳ پسر و ۲ دختر بوده. آن مرد الهی در اوان جوانی با راه و رسم ولی امر زمانش حضرت امام خمینی(ره) آشنا و با خدمات مکرر در عرصه های مختلف کار و سازندگی و خدمت به روستاهای محروم به ایشان لبیک گفت. با تلاش شبانه روزی و سخت در آبادانی و برق رسانی روستای آقمشهد شروع در این عرصه آبادگری در شهر مسکونی خویش ساری نیز همت گماشت. که خاطرات پرتلاشی او را می توان از دوستان و همسایگان او زیاد شنید.

     در محل کار خویش برای چندین بار از مدیران و مسئولان خویش تشویق نامه دریافت نمود و به عنوان یک نیروی متعهد و نمونه و دلسوز و خدوم معرفی گشت.

     در احترام به همنوع، بستگان و دوستان نمونه بود و همیشه سعی می کرد با احترام و عزت به خلق از خدای خویش سپاسگزار باشد. چراکه از حدیث «لم یشکر المخلوق و لم یشکر الخالق» درسها گرفته بود.

     در همه حال به پدر و مادرش احترام فراوان و به خانواده و فرزندانش عشق می ورزید. به اقامه صلاة در اول وقت اسرار داشت و کمک و یاری به ضعیفان و محرومان را بر همگان فرض می دانست. متانت و حجاب را برای هر مرد و زن مسلمان واجب می دانست. آن غیورمرد خدائی در حالی که در اوج مهربانی و عطوفت و صفا به همنوع بود با دشمنان دین و میهن همچون شمشیر علی(ع) بُرنده و سهمناک بود و با عمل خویش به ندای حق که فرمودند «اشداء علی الکفار رحماء بینهم» را لبیک گفت و تفسیر نمود. و چندین بار به اختیار و بسیجی وار به سوی قربانگاه شتافت، تا اینکه توانست همچون برادر شهیدش به لقای حضرت حق نائل گردد و رستگار شود.

     شهادت آن عزیز به عشق مولایش حسین(ع) بود و با تمام وجود به «هل من ناصر ینصرنی» حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) لبیک گفت و در مورخه ۱۲/۱۲/۱۳۶۵ به شهادت نائل گشتند.


دیدگاه‌ها

کد موجود در تصویری که مشاهده می کنید را وارد کنید
XML دیدگاه ها: RSS | Atom

درون‌شد

بازدیدکنندگان

۱